شنبه ۱۱ مهر ۱۴۰۵

مدونات

ادارهٔ کل حقوقی قوهٔ قضاییه

نظریهٔ مشورتی ۷/۱۴۰۰/۱۱۸۹ — ۱۴۰۰/۱۲/۲۲

شمارهٔ نظریه
۷/۱۴۰۰/۱۱۸۹
تاریخ صدور
۲۲ اسفند ۱۴۰۰
اعتبار
راهنمای اجرایی

پرسش

در صورتی که در دعوای مطالبه خسارات ناشی از حوادث رانندگی، مالک خودروی زیان‌دیده تنها شخص مسبب حادثه را طرف دعوای خود قرار دهد و شورای حل اختلاف پس از رسیدگی و با رعایت ماده ۵۰ قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه مصوب ۱۳۹۵، راننده مسبب حادثه را به موجب رأی غیابی به جبران خسارات وارده محکوم کند و سپس محکوم‌علیه ضمن واخواهی نسبت به رأی غیابی، جلب ثالث به طرفیت شرکت بیمه ایران را نیز تقدیم کند، شورای حل اختلاف نسبت به این دعاوی چه تکلیفی دارد؟ آیا این مرجع می‌تواند به جهت آن‌که صلاحیت رسیدگی به دعوای جلب ثالث را ندارد، حسب ماده ۲۱ قانون شوراهای حل اختلاف مصوب ۱۳۹۴ با فسخ دادنامه واخواسته در خصوص هر دو دعوای اصلی و طاری قرار عدم صلاحیت به شایستگی محاکم عمومی حقوقی صادر کند؟

متن نظریه

«مجلوب ثالث» مذکور در فرض استعلام «شرکت بیمه ایران» است که «شرکت دولتی است»؛ بنابراین با عنایت به بند «ت» ماده ۱۰ و ماده ۲۱ قانون شورای حل اختلاف مصوب ۱۳۹۴ دعوای طاری (جلب ثالث) خارج از صلاحیت ذاتی شورای مذکور است، لذا قاضی شورا باید با قرار عدم صلاحیت پرونده (دعاوی اصلی و طاری) را نزد مرجع قضایی صالح ارسال کند.

نظریهٔ مشورتی جنبهٔ راهنمایی دارد و مانند رأی دادگاه لازم‌الاجرا نیست؛ با این حال، چون پاسخ ادارهٔ کل حقوقی قوهٔ قضاییه است، برای فهم رویهٔ اجرایی و پیشگیری از اختلاف، مرجع مهمی به‌شمار می‌رود.

مستندات قانونی مرتبط۲

این نظریه برای کتابخانهٔ مدونات از مجموعهٔ نظریات مشورتی ادارهٔ کل حقوقی قوهٔ قضاییه بازخوانی شده است؛ برای استناد رسمی، متن منتشرشدهٔ همان اداره مرجع نهایی به‌شمار می‌رود.