شنبه ۱۱ مهر ۱۴۰۵

ادارهٔ کل حقوقی قوهٔ قضاییه

نظریهٔ مشورتی ۷/۱۴۰۰/۱۳۱۱ — ۱۴۰۰/۱۰/۲۷

شمارهٔ نظریه
۷/۱۴۰۰/۱۳۱۱
تاریخ صدور
۲۷ دی ۱۴۰۰
اعتبار
راهنمای اجرایی

پرسش

۳-با عنایت به اینکه ماده ۵۱۳ قانون آیین دادرسی کیفری و تبصره ۳ ذیل آن در خصوص زندان محل تحمل محکومیت تعیین تکلیف نموده است موضوع در حکم دادگاه می باشد یا خیر ؟ آیا دادگاه صادر کننده رأی می تواند محکوم به حبسی را که محل اقامت او در همان حوزه ی دادگاه صادر کننده رأی می باشد بر خلاف مفاد ماده فوق الذکر و تبصره ۳آن در زندان حوزه ی دیگر ی تعیین نماید به عنوان مثال دادگاه تهران محکوم به حبس مقیم تهران را محکوم به تحمل حبس در زندان زابل نماید؟

متن نظریه

تعیین حبس به عنوان مجازات، با لحاظ قوانین ماهوی از جمله قانون مجازات اسلامی انجام می‌شود و در هیچ یک از مقررات ماهوی، تعیین نام زندان و محل خاص برای سپری کردن حبس پیش‌بینی نشده است. عبارت «برای تحمل کیفر به زندان همان حوزه قضایی یا نزدیک‌ترین حوزه قضایی آن استان» در ماده ۵۱۳ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ صریح در آن است که دادگاه در مقام صدور حکم، مجاز به تعیین زندان خاص به عنوان محل تحمل حبس که از شؤون اجرای احکام کیفری است نمی‌باشد؛ بنا به مراتب فوق، دادگاه مجاز نیست به شرح مذکور در استعلام، متهم مقیم تهران را به تحمل حبس در زابل محکوم کند؛ اضافه می‌شود محکومیت تحت عنوان «حبس در تبعید» به گونه‌ای که اجرای آن مستلزم حبس توأم با نفی بلد باشد، در قوانین کیفری پیش‌بینی نشده است.

نظریهٔ مشورتی جنبهٔ راهنمایی دارد و مانند رأی دادگاه لازم‌الاجرا نیست؛ با این حال، چون پاسخ ادارهٔ کل حقوقی قوهٔ قضاییه است، برای فهم رویهٔ اجرایی و پیشگیری از اختلاف، مرجع مهمی به‌شمار می‌رود.

مستندات قانونی مرتبط۱

این نظریه برای کتابخانهٔ مدونات از مجموعهٔ نظریات مشورتی ادارهٔ کل حقوقی قوهٔ قضاییه بازخوانی شده است؛ برای استناد رسمی، متن منتشرشدهٔ همان اداره مرجع نهایی به‌شمار می‌رود.