شنبه ۱۱ مهر ۱۴۰۵

ادارهٔ کل حقوقی قوهٔ قضاییه

نظریهٔ مشورتی ۷/۱۴۰۰/۱۳۸۶ — ۱۴۰۰/۱۱/۱۲

شمارهٔ نظریه
۷/۱۴۰۰/۱۳۸۶
تاریخ صدور
۱۲ بهمن ۱۴۰۰
اعتبار
راهنمای اجرایی

پرسش

دادگاه کیفری دو لایحه اعتراض محکوم‌علیه زندانی را تسلیم به رأی و تقاضای تخفیف تشخیص داده و در اجرای ماده ۴۴۲ قانون آیین دادرسی کیفری رأی صادر و یک چهارم از مجازات را تخفیف می‌دهد و سپس متوجه می‌شود که محکوم به حکم صادره تسلیم نشده، بلکه اعتراض کرده است؛ از این رو نسبت به حکم اخیر صادره در اجرای ماده ۴۴۲، اعلام اشتباه نموده و پرونده را جهت رسیدگی به اعتراض محکوم به دادگاه تجدید نظر ارسال می‌کند. آیا دادگاه تجدید نظر می‌تواند رأی قطعی صادر شده در اجرای ماده ۴۴۲ را نادیده گرفته و به اعتراض محکوم‌علیه رسیدگی کند؟

متن نظریه

در صورتی که قاضی دادگاه صادرکننده رأی به هر علت و از جمله در فرض سؤال که ناظر به ماده ۴۴۲ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ است، در صدور رأی دچار اشتباه شده باشد و پی به اشتباه خود ببرد، در صورتی که حکم صادره قطعیت یافته باشد و آن را مشمول ماده ۴۷۷ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ بداند، مراتب را به مقامات ذی‌ربط در قوه قضاییه اعلام می‌کند و در هر حال، با توجه به موازین قانونی فعلی، قاضی صادرکننده رأی مجاز به عدول از رأی خود و یا درخواست تجدید نظر نسبت به آن نیست و دادگاه تجدید نظر نیز پیش از نقض رأی اشتباه، مجاز به رسیدگی به تجدید نظرخواهی نیست.

نظریهٔ مشورتی جنبهٔ راهنمایی دارد و مانند رأی دادگاه لازم‌الاجرا نیست؛ با این حال، چون پاسخ ادارهٔ کل حقوقی قوهٔ قضاییه است، برای فهم رویهٔ اجرایی و پیشگیری از اختلاف، مرجع مهمی به‌شمار می‌رود.

این نظریه برای کتابخانهٔ مدونات از مجموعهٔ نظریات مشورتی ادارهٔ کل حقوقی قوهٔ قضاییه بازخوانی شده است؛ برای استناد رسمی، متن منتشرشدهٔ همان اداره مرجع نهایی به‌شمار می‌رود.