شنبه ۱۱ مهر ۱۴۰۵

ادارهٔ کل حقوقی قوهٔ قضاییه

نظریهٔ مشورتی ۷/۱۴۰۰/۱۵۷۶ — ۱۴۰۰/۱۲/۰۱

شمارهٔ نظریه
۷/۱۴۰۰/۱۵۷۶
تاریخ صدور
۱ اسفند ۱۴۰۰
اعتبار
راهنمای اجرایی

پرسش

۱- آیا دادگاه تجدیدنظر استان در مقام تجمیع آرا ء موضوع بند پ ماده ۵۱۰ قانون آیین دادرسی کیفری می تواند راسا رأیی که در شعبه دادگاه کیفری یک استان صادر شده را نقض و رای واحد صادر کند؟ در حالی که صلاحیت ذاتی محاکم کیفری یک هم بالاتر و هم متفاوت با صلاحیت ذاتی محاکم تجدیدنظر است.

۲- در مورد فوق چنانچه پرونده‌ها به دیوانعالی کشور ارسال گردد، دیوان عالی کشور می‌بایست پس از نقض آرا ء پرونده ها را برای صدور رای واحد به دادگاه کیفری یک ارجاع دهد یا به دادگاه تجدید نظر؟

متن نظریه

۱- با توجه به اطلاق بند «ب» ماده ۵۱۰ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ و این‌که قانونگذار در قانون مذکور برای دادگاه تجدید نظر استان شأن بالاتری نسبت به دادگاه کیفری یک قائل شده است و رأی وحدت رویه شماره ۷۵۲ مورخ ۲/۶/۱۳۹۵ هیأت عمومی دیوان عالی کشور که حل اختلاف بین دو دادگاه کیفری یک و دو واقع در یک استان را در صلاحیت دادگاه تجدید نظر قرار داده است، مصداقی از این شأن می‌باشد؛ بنابراین در فرض سؤال که یکی از آراء در دادگاه کیفری یک و رأی دیگر در دادگاه تجدید نظر همان استان قطعی شده است، اعمال مقررات ماده ۵۱۰ قانون مذکور در صلاحیت دادگاه تجدید نظر استان است.

۲- در فرض استعلام که حداقل یکی از احکام در دادگاه تجدید نظر استان صادر و حکم دیگر در دیوان عالی کشور ابرام شده است و دیوان عالی کشور در اجرای بند «پ» ماده ۵۱۰ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ احکام را نقض کرده است؛ مرجع صالح جهت صدور حکم واحد، صرف نظر از درجه جرم و میزان مجازات مطابق بند «ب» این ماده، دادگاه تجدید نظر استان است.

نظریهٔ مشورتی جنبهٔ راهنمایی دارد و مانند رأی دادگاه لازم‌الاجرا نیست؛ با این حال، چون پاسخ ادارهٔ کل حقوقی قوهٔ قضاییه است، برای فهم رویهٔ اجرایی و پیشگیری از اختلاف، مرجع مهمی به‌شمار می‌رود.

مستندات قانونی مرتبط۱

این نظریه برای کتابخانهٔ مدونات از مجموعهٔ نظریات مشورتی ادارهٔ کل حقوقی قوهٔ قضاییه بازخوانی شده است؛ برای استناد رسمی، متن منتشرشدهٔ همان اداره مرجع نهایی به‌شمار می‌رود.