شنبه ۱۱ مهر ۱۴۰۵

ادارهٔ کل حقوقی قوهٔ قضاییه

نظریهٔ مشورتی ۷/۱۴۰۰/۸۴۷ — ۱۴۰۰/۰۹/۲۷

شمارهٔ نظریه
۷/۱۴۰۰/۸۴۷
تاریخ صدور
۲۷ آذر ۱۴۰۰
اعتبار
راهنمای اجرایی

پرسش

آیا رأی وحدت رویه به شماره ۶۸۸ مورخ ۱۳۸۵/۳/۲۳ هیأت عمومی دیوان عالی کشور در خصوص امکان طرح دعوای مطالبه وجه چک در محل استقرار بانک محال‌علیه، در خصوص سفته‌ای که محل پرداخت آن قید شده است، اعم از واخواست یا عدم واخواست آن، قابلیت اعمال دارد و می‌توان دعوای مطالبه سفته را در دادگاه محل پرداخت آن اقامه کرد؟

متن نظریه

با عنایت به ماده ۱۳ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹، خواهان می‌تواند دعوای مطالبه وجه سند تجاری (سفته) را در دادگاه محل انجام تعهد نیز اقامه کند؛ اما اگر سند تجاری (سفته) در مهلت مقرر قانونی واخواست نشود، در حکم اسناد عادی بوده و جنبه تجاری نخواهد داشت؛ بنابراین، با عنایت به مقررات ماده ۱۱ قانون یادشده، دعوای مطالبه وجه چنین سندی باید در دادگاه محل اقامت خوانده دعوی مطرح شود؛ مگر این‌که طلب، ناشی از قرارداد باشد که در این صورت بر اساس ماده ۱۳ این قانون خواهان مخیر به طرح دعوی در دادگاه محل اقامت خوانده، محل انعقاد قرارداد یا محلی است که تعهد باید انجام شود.

نظریهٔ مشورتی جنبهٔ راهنمایی دارد و مانند رأی دادگاه لازم‌الاجرا نیست؛ با این حال، چون پاسخ ادارهٔ کل حقوقی قوهٔ قضاییه است، برای فهم رویهٔ اجرایی و پیشگیری از اختلاف، مرجع مهمی به‌شمار می‌رود.

این نظریه برای کتابخانهٔ مدونات از مجموعهٔ نظریات مشورتی ادارهٔ کل حقوقی قوهٔ قضاییه بازخوانی شده است؛ برای استناد رسمی، متن منتشرشدهٔ همان اداره مرجع نهایی به‌شمار می‌رود.