نظریهٔ مشورتی ۷/۱۴۰۱/۹۵۳ — ۱۴۰۱/۰۹/۱۳

پرسش

احتراما؛ به استحضار می‌رساند یکی از موضوعات مبتلابه، معرفی متهمان به زندان‌ها است که ظرف مدت یک تا چند روز با سپردن تأمین کیفری آزاد می‌شوند؛ از آن‌جا که حسب اعلام سازمان زندان‌ها و اقدامات تأمینی و تربیتی کشور برخی از بازداشتگاه‌های انتظامی داخل استان مورد تأیید اداره کل زندان‌ها است، خواهشمند است اعلام فرمایید آیا اعزام این عده از بازداشت‌شدگان به بازداشتگاه‌های یادشده دارای وجاهت قانونی است؟

متن نظریه

به صراحت ماده ۲۲۶ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ متهمی که در مورد او قرار اخذ کفیل یا وثیقه صادر می‌شود، در صورت عجز از معرفی کفیل یا سپردن وثیقه به «بازداشتگاه» معرفی می‌شود؛ همچنین به دلالت شق ۳ بند «ب» ماده یک آیین‌نامه اجرایی سازمان زندان‌ها و اقدامات تأمینی و تربیتی کشور مصوب ۲۰/۲/۱۴۰۰ رئیس محترم قوه قضاییه بازداشتگاه، محل نگهداری موقت متهم تحت قرار تأمین کیفری است که با دستور کتبی مقام قضایی یا قانونی صلاحیت‌دار، به آن‌جا معرفی شده و تحت مدیریت یا نظارت سازمان زندان‌ها و اقدامات تأمینی و تربیتی است و شامل بازداشتگاه‌های عمومی، امنیتی، انتظامی یا نظامی می‌باشد؛ بنابراین، معرفی این عده از متهمان به «تحت نظرگاه» موضوع بند «د» ماده یک آیین‌نامه اجرایی نحوه ایجاد، اداره و نظارت بر بازداشتگاه‌های انتظامی مصوب ۷/۱۲/۱۳۹۱ رئیس محترم قوه قضاییه که مکانی غیر از بازداشتگاه (به مفهوم مقرر در آیین‌نامه اجرایی سازمان زندان‌ها و اقدامات تأمینی و تربیتی کشور مصوب ۱۴۰۰) است، با توجه به آمره بودن مقررات قانون آیین دادرسی کیفری فاقد وجاهت قانونی است.

نظریهٔ مشورتی جنبهٔ راهنمایی دارد و مانند رأی دادگاه لازم‌الاجرا نیست؛ با این حال، چون پاسخ ادارهٔ کل حقوقی قوهٔ قضاییه است، برای فهم رویهٔ اجرایی و پیشگیری از اختلاف، مرجع مهمی به‌شمار می‌رود.

مستندات قانونی مرتبط۱

• ماده ۲۲۶قانون آیین دادرسی کیفری