ادارهٔ کل حقوقی قوهٔ قضاییه
نظریهٔ مشورتی ۷/۱۴۰۳/۱۰۲۲ — ۱۴۰۴/۰۲/۱۷
- شمارهٔ نظریه
- ۷/۱۴۰۳/۱۰۲۲
- تاریخ صدور
- ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۴
- اعتبار
- راهنمای اجرایی
پرسش
چنانچه در اثر عدم اطلاع شعبه اجرای احکام کیفری و دادگاه صادرکننده حکم قطعی، محکومی که سابقه یک مرتبه استفاده از نهاد ارفاقی آزادی مشروط را دارد، مجددا از این نهاد بهره‌مند شود و با صدور حکم از سوی دادگاه صادرکننده حکم قطعی مجددا آزادی مشروط برای ایشان اعمال و از زندان آزاد شود و با در نظر گرفتن این موضوع که مطابق بند «ت» ماده ۵۸ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ اشخاص فقط یک مرتبه می‌توانند از آزادی مشروط بهره مند شوند؛ در این صورت تکلیف حکم اخیر صادر شده چیست و از سوی اجرای احکام کیفری پس از اطلاع چه اقدام قانونی متصور می‌باشد؟
متن نظریه
واژه «حکم» در قسمت آخر متن ماده ۵۸ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ در خصوص آزادی مشروط، حکم به مفهوم رایج و مصطلح یعنی «اتخاذ تصمیم در ماهیت» نیست؛ بلکه تصمیمی است که در اجرای حکم محکومیت مؤثر است و برخورداری محکوم‌علیه از آن منوط به حصول شرایط مقرر در بندهای ذیل ماده پیش‌گفته می‌باشد که در بند «ث» تصریح شده است «محکوم پیش از آن از آزادی مشروط استفاده نکرده باشد»؛ بنابراین در فرض سؤال بعد از صدور حکم آزادی مشروط، چنانچه احراز گردد که محکوم سابقه استفاده از آزادی مشروط را داشته است، قاضی اجرای احکام بایستی از دادگاه صادرکننده حکم (دستور) آزادی مشروط درخواست الغاء آن را به لحاظ اینکه مغایر با مقررات بند «ث» ماده صدرالذکر می‌باشد، بنماید.
نظریهٔ مشورتی جنبهٔ راهنمایی دارد و مانند رأی دادگاه لازم‌الاجرا نیست؛ با این حال، چون پاسخ ادارهٔ کل حقوقی قوهٔ قضاییه است، برای فهم رویهٔ اجرایی و پیشگیری از اختلاف، مرجع مهمی به‌شمار می‌رود.
مستندات قانونی مرتبط۱
این نظریه برای کتابخانهٔ مدونات از مجموعهٔ نظریات مشورتی ادارهٔ کل حقوقی قوهٔ قضاییه بازخوانی شده است؛ برای استناد رسمی، متن منتشرشدهٔ همان اداره مرجع نهایی به‌شمار می‌رود.