نظریهٔ مشورتی ۷/۱۴۰۵/۶۰ — ۱۴۰۵/۰۳/۱۳

پرسش

در خصوص بزه موضوع تبصره ماده ۶۱۴ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) مصوب ۱۳۷۵، چنانچه متهم صرفا با پشت چاقو یا با دسته چاقو جراحتی مانند حارصه یا دامیه ایجاد کند و یا آنکه با قنداق و بدنه اسلحه گرم جراحتی وارد نماید، آیا همچنان مشمول حکم این تبصره است و یا آنکه باید با لبه تیز چاقو یا با شلیک و گلوله سلاح گرم جراحتی وارد شده باشد؟ توضیح آنکه، در نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۱/۸۵۳ مورخ ۱۴۰۲/۲/۱۳ آن اداره کل بین ضرب و جرح تفاوت قائل شده و نسبت به ضرب اظهار نظر صورت گرفته و مشمول حکم تبصره این ماده دانسته نشده است؛ اما در خصوص جرح این ابهام باقی است که چنانچه جرح با دسته چاقو یا سلاح گرم ایجاد شود، آیا همچنان مشمول این تبصره است؟

متن نظریه

اصولا اسلحه یا چاقو و امثال آن (مانند قمه و شمشیر) کاربرد خاصی دارند؛ مانند آنکه کاربرد اسلحه ناریه، شلیک گلوله و کاربرد چاقو و شمشیر و قمه، استفاده از «تیغه» آن است که قابلیت برندگی (ایجاد جرح) دارد و مقصود مقنن از «اسلحه و چاقو و امثال آن» در تبصره ماده ۶۱۴ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) مصوب ۱۳۷۵، کاربرد خاص این اشیاء است؛ برای مثال، جرحی که با وارد آوردن تیغه فلزی چاقو ایجاد شده و به ضایعات مذکور در این ماده منتهی نشده باشد، مشمول حکم تبصره این ماده است؛ بر این اساس، چنانچه جرح با دسته چاقو یا قنداق تفنگ ایجاد شده باشد، مشمول تبصره مذکور نیست.

نظریهٔ مشورتی جنبهٔ راهنمایی دارد و مانند رأی دادگاه لازم‌الاجرا نیست؛ با این حال، چون پاسخ ادارهٔ کل حقوقی قوهٔ قضاییه است، برای فهم رویهٔ اجرایی و پیشگیری از اختلاف، مرجع مهمی به‌شمار می‌رود.

مستندات قانونی مرتبط۱

• ماده ۶۱۴قانون مجازات اسلامی — کتاب پنجم (تعزیرات و مجازات‌های بازدارنده)