ادارهٔ کل حقوقی قوهٔ قضاییه
نظریهٔ مشورتی ۷/۱۴۰۱/۱۲۴۱ — ۱۴۰۱/۱۲/۱۵
- شمارهٔ نظریه
- ۷/۱۴۰۱/۱۲۴۱
- تاریخ صدور
- ۱۵ اسفند ۱۴۰۱
- اعتبار
- راهنمای اجرایی
پرسش
در مواردی که دعوای جلب ثالث و یا ورود ثالث به صورت تبعی و به جهت تقویت موضع دفاعی باشد و اظهار حق مستقلی از سوی جالب یا وارد ثالث صورت نگیرد، آیا جالب و وارد ثالث مکلف به پرداخت هزینه دادرسی به مانند و مأخذ دعوای اصلی است؟ برای مثال چنانچه، دعوای مطالبه وجه چکی به مبلغ پنجاه میلیون تومان مطرح شود و خوانده به منظور اثبات پرداخت وجه چک به ید سابق خواهان، دعوای جلب ثالث مطرح کند، آیا در این مورد نیز مبلغ پنجاه میلیون تومان مأخذ دریافت هزینه دادرسی است و یا از آن‌جا که اظهار حق مستقلی در دادخواست جلب ثالث صورت نگرفته است، هزینه به مأخذ دعوای غیر مالی محاسبه می‌شود؟
متن نظریه
با عنایت به ماده ۱۷ و مواد ۱۳۵ تا ۱۴۰ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹، دعوای جلب ثالث یکی از دعاوی طاری است و طرح آن با هر انگیزه‌ای که باشد باید با تقدیم دادخواست و رعایت دیگر تشریفات مربوط به طرح دعاوی مانند پرداخت هزینه دادرسی به عمل آید؛ بنابراین، جالب ثالث باید خواسته مشخصی را نسبت به مجلوب ثالث در دادخواست مطرح و بر اساس خواسته و بهای آن، هزینه دادرسی را پرداخت کند.
نظریهٔ مشورتی جنبهٔ راهنمایی دارد و مانند رأی دادگاه لازم‌الاجرا نیست؛ با این حال، چون پاسخ ادارهٔ کل حقوقی قوهٔ قضاییه است، برای فهم رویهٔ اجرایی و پیشگیری از اختلاف، مرجع مهمی به‌شمار می‌رود.
مستندات قانونی مرتبط۷
این نظریه برای کتابخانهٔ مدونات از مجموعهٔ نظریات مشورتی ادارهٔ کل حقوقی قوهٔ قضاییه بازخوانی شده است؛ برای استناد رسمی، متن منتشرشدهٔ همان اداره مرجع نهایی به‌شمار می‌رود.