ادارهٔ کل حقوقی قوهٔ قضاییه
نظریهٔ مشورتی ۷/۱۴۰۳/۶۴۵ — ۱۴۰۳/۱۰/۰۴
- شمارهٔ نظریه
- ۷/۱۴۰۳/۶۴۵
- تاریخ صدور
- ۴ دی ۱۴۰۳
- اعتبار
- راهنمای اجرایی
پرسش
در برخی موارد اموال خاصی؛ مانند قطعاتی از بالگرد و یا مواد نانویی، از سوی محکوم‌علیه معرفی می‌شود که به‌رغم تجدید عملیات مزایده، خریداری پیدا نمی‌شود و محکوم‌له رفع توقیف از مال به لحاظ عدم قابلیت فروش و به تبع آن اعمال ماده ۳ قانون نحوه اجرای محکومیت‌های مالی مصوب ۱۳۹۴ و صدور دستور جلب محکوم‌علیه را درخواست می‌کند؛ آیا در چنین مواردی این درخواست قابلیت پذیرش دارد؟
متن نظریه
مقصود از معرفی مال توسط محکوم‌علیه یا شخص دیگری به منظور استیفای محکوم‌به، آن چنان مالی است که امکان فروش آن و استیفای محکوم‌به از آن میسر باشد. هرگاه به تشخیص دادگاه، فروش اموال معرفیشده به وسیله اجرای احکام امکان‌پذیر نباشد، با توجه به مقررات ماده ۳۴ قانون اجرای احکام مدنی مصوب ۱۳۵۶، پذیرش این اموال به عنوان مال قابل فروش صحیح نیست. تشخیص قابلیت یا عدم قابلیت پذیرش مال معرفیشده برای وصول محکوم‌به و نیز موارد اعمال ماده ۳ قانون نحوه اجرای محکومیت‌های مالی مصوب ۱۳۹۴ و انطباق قانون با مصادیق خارجی بر عهده مرجع ذی‌ربط است.
نظریهٔ مشورتی جنبهٔ راهنمایی دارد و مانند رأی دادگاه لازم‌الاجرا نیست؛ با این حال، چون پاسخ ادارهٔ کل حقوقی قوهٔ قضاییه است، برای فهم رویهٔ اجرایی و پیشگیری از اختلاف، مرجع مهمی به‌شمار می‌رود.
مستندات قانونی مرتبط۲
این نظریه برای کتابخانهٔ مدونات از مجموعهٔ نظریات مشورتی ادارهٔ کل حقوقی قوهٔ قضاییه بازخوانی شده است؛ برای استناد رسمی، متن منتشرشدهٔ همان اداره مرجع نهایی به‌شمار می‌رود.