ادارهٔ کل حقوقی قوهٔ قضاییه
نظریهٔ مشورتی ۷/۱۴۰۴/۳۷۹ — ۱۴۰۴/۰۹/۲۹
- شمارهٔ نظریه
- ۷/۱۴۰۴/۳۷۹
- تاریخ صدور
- ۲۹ آذر ۱۴۰۴
- اعتبار
- راهنمای اجرایی
پرسش
در صورتی که فرد محل اختفای محکوم‌علیه را به ضابطان دادگستری اعلام کند؛ اما پیش از دستگیری، متهم یا محکوم‌علیه در حین فرار دچار حادثه شود و فوت کند، آیا چنین فرضی مشمول حکم مقرر در ماده ۲۳۶ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ می‌شود؟
متن نظریه
در صورت تخلف کفیل یا وثیقه‌گذار و در نتیجه صدور دستور ضبط وثیقه و اخذ وجه‌الکفاله از سوی دادستان در اجرای ماده ۲۳۰ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲، مختومه شدن بعدی پرونده کیفری موجب لغو دستور یادشده نمی‌شود. با وجود این، فلسفه وضع ماده ۲۳۶ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲، ترغیب کفیل یا وثیقه‌گذار به معرفی متهم یا محکوم‌علیه پیش از اتمام عملیات اجرایی مربوط به اخذ وجه‌الکفاله یا ضبط وثیقه با برخورداری از امتیازی است که در این ماده پیش‌بینی شده است و با فرض صدور قرار موقوفی اجرای حکم، قرار منع یا موقوفی تعقیب یا حکم برائت قطعی مطابق ماده ۲۵۱ این قانون، پرونده مختومه شده و نیازی به معرفی متهم یا محکوم‌علیه نیست؛ همچنین مقصود اصلی مقنن که مختومه شدن پرونده است، حاصل شده است؛ بر این اساس، محرومیت کفیل یا وثیقه‌گذار از ارفاق قانونی مذکور در ماده ۲۳۶ قانون یادشده، برخلاف فلسفه وضع این ماده و مغایر هدف قانونگذار است.
نظریهٔ مشورتی جنبهٔ راهنمایی دارد و مانند رأی دادگاه لازم‌الاجرا نیست؛ با این حال، چون پاسخ ادارهٔ کل حقوقی قوهٔ قضاییه است، برای فهم رویهٔ اجرایی و پیشگیری از اختلاف، مرجع مهمی به‌شمار می‌رود.
مستندات قانونی مرتبط۳
این نظریه برای کتابخانهٔ مدونات از مجموعهٔ نظریات مشورتی ادارهٔ کل حقوقی قوهٔ قضاییه بازخوانی شده است؛ برای استناد رسمی، متن منتشرشدهٔ همان اداره مرجع نهایی به‌شمار می‌رود.