هرگاه اقدامات قاضی اجرای احکام کیفری منتهی به دسترسی به محکوم علیه نشود و بیم فرار وی از کشور باشد، می‌تواند دستور منع خروج او را از کشور صادر و به مراجع قانونی اعلام کند؛ اما به محض حضور یا دستگیری محکوم علیه نسبت به لغو این دستور اقدام می کند.
مادهٔ ۵۰۹
از قانون آیین دادرسی کیفری — نسخهٔ جاری — ۱۳۹۷/۰۴/۲۱
تاریخچهٔ این ماده
این ماده از ۱۳۹۷/۰۴/۲۱ — تاریخ ثبت در نسخهٔ نسخهٔ اصلاحی ۱۳۹۷ — بدون تغییر در کتابخانه نگهداری می‌شود.
متن این صفحه با دقت در کتابخانه بازخوانی شده اما جانشین روزنامهٔ رسمی نیست؛ برای استناد رسمی به نسخهٔ منتشرشده در روزنامهٔ رسمی کشور و اصل آرای هیئت عمومی دیوان عالی کشور مراجعه کنید.