دولت میتواند به اطباء و دواسازان و دندانسازان و قابلههای اتباع خارجه اجازه بدهد که به شغل خود در ایران اشتغال ورزند مشروط براین که علاوه بر دیپلم فراغ تحصیل از مدارسی که به موجب نظامنامه از طرف وزارت معارف معین خواهد شد مدارکی ارائه دهند که لااقل پنج سال اشتغالآنها را مستقلا به شغل طبابت مدلل دارد.
مادهٔ ۱
از قانون راجع به اطبای خارجی — نسخهٔ جاری — ۱۳۱۲/۰۷/۰۷
تاریخچهٔ این ماده
این ماده از ۱۳۱۲/۰۷/۰۷ — تاریخ ثبت در نسخهٔ نسخهٔ فعلی — بدون تغییر در کتابخانه نگهداری میشود.
متن این صفحه با دقت در کتابخانه بازخوانی شده اما جانشین روزنامهٔ رسمی نیست؛ برای استناد رسمی به نسخهٔ منتشرشده در روزنامهٔ رسمی کشور و اصل آرای هیئت عمومی دیوان عالی کشور مراجعه کنید.

