سازمان جنگلبانی ایران مجاز است خارج از حوزه اجرای طرحهای جنگلداری اجازه قطع درخت و تهیه چوب و هیزم و زغال را بدونطرح در موارد زیر بدهد: 1 – بهرهبرداری از درختان گردو. 2 – استفاده از درختان افتاده و سیل آورده و خشکیده و سوخته و مریض و آفت زده و تنه درختان بازداشتی بشرطی که در تمام موارد سازمانجنگلبانی خود مستقیما بهرهبرداری نماید. 3 – در مواردیکه تامین مصارف روستائی در طرحهای جنگلداری حوزه مربوط پیشبینی نشده و یا بتشخیص سازمان جنگلبانی کافی نباشد دراین صورت سازمان جنگلبانی میتواند به روستائیان دهکدههای مجاور جنگل و جنگلنشینان بدون دریافت عوارض و بهره مالکانه منحصرا برایمصارف روستائی محلی بمیزان احتیاج اجازه بهرهبرداری بدهد. 4 – قطع درختانیکه برای احداث جادهها یا تعریض آنها و یا تامین مسیر و حفاظت شبکههای مخابراتی و برق یا ایجاد مجاری آبیاری و مخازن وسدها و تاسیسات نظامی و بهرهبرداری از معادن در مناطق جنگلی ضرورت داشته باشد. 5 – بهرهبرداری از بیشههای طبیعی و جنگلهای شمشاد و تودههای جنگلی در صورتیکه طبق نظر سازمان جنگلبانی ایران امکان اجرای طرحجنگلداری برای منابع فوق وجود نداشته باشد. 6- در مواردیکه از طرف سازمان جنگلبانی اجازه تبدیل اراضی جنگلی و عملیات اصلاحی و احیائی و پیوند زنی و جنگلکاری و بررسیهایمختلف و احداث پارک و مراکز آموزشی در جنگلها و مراتع مشجر داده میشود.
مادهٔ ۴
از قانون حفاظت و بهره برداری از جنگلها و مراتع — نسخهٔ جاری — ۱۳۴۶/۰۶/۲۴
در فصل دوم – حفاظت و بهرهبرداری (<!-- -->۲ تا ۱۴<!-- -->)
تاریخچهٔ این ماده
این ماده از ۱۳۴۶/۰۶/۲۴ — تاریخ ثبت در نسخهٔ نسخهٔ فعلی — بدون تغییر در کتابخانه نگهداری میشود.
متن این صفحه با دقت در کتابخانه بازخوانی شده اما جانشین روزنامهٔ رسمی نیست؛ برای استناد رسمی به نسخهٔ منتشرشده در روزنامهٔ رسمی کشور و اصل آرای هیئت عمومی دیوان عالی کشور مراجعه کنید.

