در این قانون، معروف و منکر عبارتند از هر گونه فعل، قول و یا ترک فعل و قولی که به عنوان احکام اولی و یا ثانوی در شرع مقدس و یا قوانین، مورد امر قرار گرفته و یا منع شده باشد. تبصره در احکام حکومتی، نظر مقام ولی فقیه ملاک عمل خواهد بود.
مادهٔ ۱
از قانون حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر — نسخهٔ جاری — ۱۳۹۴/۰۲/۲۲
تاریخچهٔ این ماده
این ماده از ۱۳۹۴/۰۲/۲۲ — تاریخ ثبت در نسخهٔ نسخهٔ فعلی — بدون تغییر در کتابخانه نگهداری می‌شود.
متن این صفحه با دقت در کتابخانه بازخوانی شده اما جانشین روزنامهٔ رسمی نیست؛ برای استناد رسمی به نسخهٔ منتشرشده در روزنامهٔ رسمی کشور و اصل آرای هیئت عمومی دیوان عالی کشور مراجعه کنید.