مادهٔ ۱

ماموران یگان حفاظت محیط زیست و جنگل بانی که در قالب دستورالعمل تشکیل یگان های حفاظت در دستگاههای اجرایی تسلیح و ضابط خاص قضائی محسوب می شوند، صرفا در خصوص بندهای (۱)، (۲) و (۳) ماده (۳) قانون به کارگیری سلاح توسط مامورین نیروهای مسلح در موارد ضروری مصوب ۱۸ /۱۰ /۱۳۷۳ حق به کارگیری سلاح در انجام وظایف و ماموریت های سازمانی خود را دارند ماموران مزبور از حیث تکالیف، وظایف و مسوولیت های کیفری و مدنی ناشی از به کارگیری سلاح در موارد مذکور مشمول قانون فوق الذکر می باشند. دستگاه اجرایی مربوطه از حیث تکالیف خود در قبال ماموران موضوع این ماده از جمله پرداخت دیه و جبران خسارت، مشمول قانون مذکور است. تبصره ۱- به کارگیری سلاح در خصوص بند (۴) ماده (۳) قانون به کارگیری سلاح توسط مامورین نیروهای مسلح در موارد ضروری در صورتی مجاز است که ضمن رعایت تمام ضوابط مقرر از جمله تبصره (۳) ماده (۳) و ماده (۷) قانون مذکور، از هیچ طریق دیگری مانند به کارگیری سلاح غیرکشنده، امکان دستگیری و متوقف نمودن مرتکبان وجود نداشته باشد. تبصره ۲- دادسراها و دادگاهها مکلفند پرونده های موضوع این ماده را خارج از نوبت رسیدگی نمایند.