مشمولان این قانون از لحاظ حقوق و مزایا و امور رفاهی (مرخصی های استحقاقی، استعلاجی، بدون حقوق، پاداش، کمک های غیرنقدی و سایر مزایا) تابع قوانین و مقررات استخدامی کشوری میباشند و چنانچه به دستگاه دیگر معرفی گردند که دارای مقررات استخدامی خاص باشد تابع ضوابط حقوقی و رفاهی آن دستگاه (خدمت گیرنده) خواهند بود. تبصره 1 (الحاقی 1370/05/13)- مشمولان این قانون که به طور تمام وقت و بدون کار انتفاعی خصوصی خدمت می نمایند، چنانچه از گروه دارای پروانه باشند (پزشک، دندانپزشک، داروساز، دکتر حرفه ای علوم آزمایشگاهی تشخیص طبی) مجازند از اضافه کاری و حق محرومیت از مطب طبق آیین نامه اجرایی که وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی تدوین خواهد نمود استفاده نمایند و در صورتی که از گروه بدون پروانه باشند میتوانند از مزایای دو نوبت کار موظف (کار و اضافه کار) بهره مند گردند. تبصره 2 (الحاقی 1370/05/13)- مشمولین موضوع این قانون میتوانند در حین انجام خدمت قانونی مربوطه به استخدام پیمانی یا رسمی دستگاه مربوطه درآیند.
مادهٔ ۱۵
از قانون مربوط به خدمت پزشکان و پیراپزشکان — نسخهٔ جاری — ۱۳۷۵/۰۳/۱۱
تاریخچهٔ این ماده
این ماده از ۱۳۷۵/۰۳/۱۱ — تاریخ ثبت در نسخهٔ نسخهٔ فعلی — بدون تغییر در کتابخانه نگهداری میشود.
متن این صفحه با دقت در کتابخانه بازخوانی شده اما جانشین روزنامهٔ رسمی نیست؛ برای استناد رسمی به نسخهٔ منتشرشده در روزنامهٔ رسمی کشور و اصل آرای هیئت عمومی دیوان عالی کشور مراجعه کنید.

