مادهٔ ۱

به دولت اجازه داده می‌شود از تاریخ تصویب این قانون از هرنخ سیگار تولید داخلی، وارداتی و سیگارهائی که توسط مراجع ذیصلاح‌قانونی کشف و جهت توزیع و فروش در اختیار شرکت سهامی دخانیات ایران گذاشته می‌شود مبلغ پانزده (15) ریال تا سقف یکصد و پنجاه میلیارد (150/000/000/000) ریال در سال 1377 و برای سالهای بعد به میزانی که در بودجه سالانه منظور می‌گردد،‌اخذ و به حساب درآمد عمومی واریز نماید. معادل صد در صد (100%) درآمد حاصله که به درآمد عمومی کشور واریز می‌شود براساس آیین نامه‌ای که به پیشنهاد سازمان تربیت بدنی به تصویب هیات وزیران می‌رسد به شرح زیر به مصرف خواهد رسید: 1- هفت و نیم درصد (7.5%) برای فعالیتهای جاری سازمان تربیت بدنی، (‌جاری). 2- دو نیم درصد (2.5%) برای فعالیتهای ورزشی بانوان، (‌جاری). 3- دو درصد (2%) برای فعالیت ورزشی دانش‌آموزان، (‌جاری). 4- چهل و سه درصد (43%) برای توسعه فضاهای ورزشی کشور، (‌عمرانی). 5- دوازده درصد (12%) برای توسعه فضاهای ورزشی بانوان، (‌عمرانی). 6- بیست وسه‌درصد (23%) برای توسعه فضاهای ورزشی مدارس کشور، (‌عمرانی) 7-( منسوخه 1404/08/07) ده درصد (10%) برای تجهیز و توسعه فضاهای ورزشی جانبازان و معلولین، (‌جاری و عمرانی). تبصره 1 - به دولت اجازه داده می‌شود از سال 1378 به بعد با توجه به شرایط، میزان عوارض از هرنخ سیگار را حداکثر به میزان بیست درصد(20%) سالانه تغییر دهد. تبصره 2 - دولت موظف است حداقل بیست درصد (20%) درصد از اعتبارات موضوع ردیفهای فوق را به امر ورزش در روستاها اختصاص دهد. تبصره 3 - عوارض سیگارهای بدون فیلتر داخلی نصف این مقدار (‌هفت ونیم ریال) از هرنخ خواهد بود.