بهداری موظف است اشخاصی را که به مناسبت پیشه خود ممکن است باعث انتشار بیماریهای آمیزشی شوند مکلف کند که درروزهای معین در بنگاههای مخصوص بهداری یا نزد پزشکانی که بهداری معین مینماید برای معاینه حاضر شوند و در صورتی که تشخیص شود بیماریآنها در مرحله واگیری است از ادامه پیشه ممنوع و تا وقتی که گواهی نشده است که بیماری آنها قابل سرایت نیست چنانچه بدون تحصیل پروانه عدمامکان سرایت به پیشه خود ادامه دهند به 8 روز تا دو ماه حبس تادیبی و 3/300/000 تا 33/000/000 ریال و یا به یکی از این دو کیفر محکوم میشوند.
مادهٔ ۷
از قانون طرز جلوگیری از بیماریهای آمیزشی و بیماریهای واگیردار — نسخهٔ جاری — ۱۳۲۰/۰۴/۱۰
در فصل اول - بیماریهای آمیزشی (<!-- -->۱ تا ۱۵<!-- -->)
تاریخچهٔ این ماده
این ماده از ۱۳۲۰/۰۴/۱۰ — تاریخ ثبت در نسخهٔ نسخهٔ فعلی — بدون تغییر در کتابخانه نگهداری میشود.
متن این صفحه با دقت در کتابخانه بازخوانی شده اما جانشین روزنامهٔ رسمی نیست؛ برای استناد رسمی به نسخهٔ منتشرشده در روزنامهٔ رسمی کشور و اصل آرای هیئت عمومی دیوان عالی کشور مراجعه کنید.

