مادهٔ ۱

بند 1 1 - از تاریخ تصویب این قانون در مناطق جنگی دارندگان سفته و برات و ضمانتنامه‌های بانکی و چکهائی که سر رسید آنها از تاریخ 31/6/1359‌به بعد میباشد و امکان وصول وجه یا اقامه دعوی نسبت به آنها وجود ندارد میتوانند با ایداع هزینه واخواست به صندوق دادگستری طرح دعوی نمایند. ایداع هزینه مزبور به منزله واخواست این اسناد تلقی میگردد. بند 2 2 - در مورد چکها اگر شعب بانکها در مناطق جنگی واقع شده باشند، سرپرستیهای منطقه و یا واحدهائی که تکالیف این قبیل شعب را انجام میدهند و یا مراکز بانکها میتوانند گواهی عدم پرداخت صادر نمایند. بند 3 3 - کلیه دعاوی اعم از کیفری و حقوقی که رسیدگی به آنها در صلاحیت دادگاههای مناطق جنگی است قابل طرح در دادگاههای مرکز میباشد و‌کلیه دادگاههای مرکز در آن گونه موارد مکلف به رسیدگی میباشند. بند 4 4 - تعیین مناطق جنگ زده با وزارت کشور میباشد.