ادارهٔ کل حقوقی قوهٔ قضاییه
نظریهٔ مشورتی ۷/۱۴۰۴/۱۸۲ — ۱۴۰۴/۰۹/۰۸
- شمارهٔ نظریه
- ۷/۱۴۰۴/۱۸۲
- تاریخ صدور
- ۸ آذر ۱۴۰۴
- اعتبار
- راهنمای اجرایی
پرسش
با توجه به اینکه ماده ۱۷۰ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ مقرر داشته است در احضاریه متهم باید نتیجه عدم حضور متهم قید شود؛ خواهشمند است اعلام فرمایید:
۱- آیا صراحت این ماده صرفا ناظر بر احضار نخستین متهم است و یا در احضاریه‌ای که برای تشکیل جلسات مواجهه حضوری نیز صادر می‌شود، باید نتیجه عدم حضور متهم درج شود؟
۲- نتیجه عدم حضور متهم در جلسات مواجهه حضوری، وفق ماده ۱۷۹ قانون یادشده جلب است و یا آنکه برای عدم حضور متهم در جلسات مواجهه حضوری، نتیجه دیگری مترتب می‌شود؟
متن نظریه
۱ و۲- از ماده ۲۲۹ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲، چنین مستفاد است که احضار متهم جز در مواردی که حضور او برای انجام تحقیقات ضرورت داشته باشد، ممنوع است؛ بنابراین، در مواردی که برای اقداماتی مانند تفهیم اتهام یا مواجهه حضوری، حضور متهم ضرورت داشته باشد، در صورت عدم حضور بدون عذر موجه باید وفق ماده ۱۷۹ این قانون، متهم جلب شود و نتیجه عدم حضور هم مطابق ماده ۱۷۰ قانون یادشده در احضاریه ذکر شود. در این موارد، خواستن متهم از کفیل یا وثیقه‌گذار مانع صدور دستور جلب او توسط مقام قضایی نیست؛ عبارت ذیل ماده ۵۰۰ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ نیز مؤید این نظر است.
نظریهٔ مشورتی جنبهٔ راهنمایی دارد و مانند رأی دادگاه لازم‌الاجرا نیست؛ با این حال، چون پاسخ ادارهٔ کل حقوقی قوهٔ قضاییه است، برای فهم رویهٔ اجرایی و پیشگیری از اختلاف، مرجع مهمی به‌شمار می‌رود.
مستندات قانونی مرتبط۴
این نظریه برای کتابخانهٔ مدونات از مجموعهٔ نظریات مشورتی ادارهٔ کل حقوقی قوهٔ قضاییه بازخوانی شده است؛ برای استناد رسمی، متن منتشرشدهٔ همان اداره مرجع نهایی به‌شمار می‌رود.