ادارهٔ کل حقوقی قوهٔ قضاییه
نظریهٔ مشورتی ۷/۱۴۰۴/۷۷۱ — ۱۴۰۵/۰۱/۳۱
- شمارهٔ نظریه
- ۷/۱۴۰۴/۷۷۱
- تاریخ صدور
- ۳۱ فروردین ۱۴۰۵
- اعتبار
- راهنمای اجرایی
پرسش
رسیدگی به اعتراض به رأی کمیسیون موضوع ماده ۱۲ قانون زمین شهری مصوب ۱۳۶۶ با اصلاحات و الحاقات بعدی در صلاحیت چه مرجعی است؟ آیا وفق تبصره یک ماده ۹ قانون افزایش بهرهوری بخش کشاورزی و منابع طبیعی مصوب ۱۳۸۹ با اصلاحات و الحاقات بعدی پس از سپری شدن مدت پنج سال از تاریخ تصویب آن باید در دادگاه های ویژه مستقر در مرکز استان دعوا مطرح شود و یا آنکه بر اساس عمومات حاکم و قانون زمین شهری، دعوا باید در دادگاه محل وقوع ملک، مطرح و به آن رسیدگی شود؟
متن نظریه
حکم مقرر در تبصره یک (اصلاحی ۱۳۹۴) قانون افزایش بهرهوری بخش کشاورزی و منابع طبیعی مصوب ۱۳۸۹ با اصلاحات و الحاقات بعدی، ناظر بر اعتراض اشخاص ذینفع به اجرای ماده ۵۶ قانون حفاظت و بهرهبرداری از جنگلها و مراتع مصوب ۱۳۴۶ با اصلاحات و الحاقات بعدی است و منصرف از رسیدگی به اعتراض اشخاص ذینفع به رأی کمیسیون موضوع ماده ۱۲ قانون زمین شهری مصوب ۱۳۶۶ با اصلاحات و الحاقات بعدی است. با عنایت به ماده ۱۲ قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹، به این اعتراض در دادگاهی که مال غیر منقول در حوزه آن واقع است، رسیدگی میشود.
نظریهٔ مشورتی جنبهٔ راهنمایی دارد و مانند رأی دادگاه لازمالاجرا نیست؛ با این حال، چون پاسخ ادارهٔ کل حقوقی قوهٔ قضاییه است، برای فهم رویهٔ اجرایی و پیشگیری از اختلاف، مرجع مهمی بهشمار میرود.
مستندات قانونی مرتبط۴
این نظریه برای کتابخانهٔ مدونات از مجموعهٔ نظریات مشورتی ادارهٔ کل حقوقی قوهٔ قضاییه بازخوانی شده است؛ برای استناد رسمی، متن منتشرشدهٔ همان اداره مرجع نهایی بهشمار میرود.

