شنبه ۱۱ مهر ۱۴۰۵

مادهٔ ۱۴

از قانون خدمت وظیفه عمومی مصوب 1363/07/29 اصلاحات تا تاریخ 1396/05/17 — نسخهٔ جاری — ۱۳۶۳/۰۸/۲۸

در ‌فصل اول: کلیات (<!-- -->۱ تا ۱۸<!-- -->)

آن دسته از مشمولین و کارکنان وظیفه ای که به عنوان پایور اعم از نظامی و کارمند به استخدام نیروهای مسلح در می آیند با انجام شش سال خدمت پس از فراغت از تحصیل یا اتمام دوره آموزشی از انجام خدمت دوره ضرورت معاف می گردند. چنانچه قبل از خاتمه شش سال از خدمت رها گردند، در صورتی که مشمول معافیتهای قانونی نب-اشند، به نسبت هر چ-هار ماه خدمت یک ماه از خدمت دوره ضرورت آنان کسر می‌شود. تبصره 1 (اصلاحی 1390/08/22)- مدت خدمت انجام شده کارکنان وظیفه که در اجرای این ماده به عنوان کارمند رسمی استخدام می‌شوند به همان میزان از مدت تعهد موضوع این ماده کسر می‌شود. تبصره 2 (اصلاحی 1390/08/22)- چنانچه کارمندان مذکور پس از اتمام شش سال تعهد خدمتی به هر عنوان از خدمت رها شوند از کارت پایان خدمت دوره ضرورت برخوردار می گردند. تبصره 3 (اصلاحی 1390/08/22)- در مناطق بد آب و هوا، مناطق مرزی و مناطق محروم که با تشخیص ستاد کل تعیین می‌شود مدت مذکور در این ماده به پنج سال تغییر می یابد.

تاریخچهٔ این ماده

این ماده از ۱۳۶۳/۰۸/۲۸ — تاریخ ثبت در نسخهٔ نسخهٔ فعلی — بدون تغییر در کتابخانه نگهداری می‌شود.

متن این صفحه با دقت در کتابخانه بازخوانی شده اما جانشین روزنامهٔ رسمی نیست؛ برای استناد رسمی به نسخهٔ منتشرشده در روزنامهٔ رسمی کشور و اصل آرای هیئت عمومی دیوان عالی کشور مراجعه کنید.