شنبه ۱۱ مهر ۱۴۰۵

مادهٔ ۱۱

از قانون ورود و اقامت اتباع خارجی در ایران — نسخهٔ جاری — ۱۳۱۰/۰۳/۱۸

خارجی را ممکن است در موارد ذیل از خاک ایران اخراج و یا محل توقف او را تغییر داد: الف - اگر برخلاف مقررات این قانون رفتار نماید. ب - در صورتی که مطابق مقررات مواد 3 و 4 اجازه عبور و یا توقف خارجی ملغی شود. تصمیم اخراج را اداره نظمیه به موقع اجرا می‌گذارد.‌در هر موقعی که تصمیم اخراج اتخاذ شود و تاخیر اجرای آن منافی مصالح مملکتی نیست از طرف نظمیه و یا از طرف ادارات ذیصلاحیت دیگر آن‌تصمیم و مهلتی که برای اجرا داده می‌شود به شخصی که باید اخراج شود اخطار خواهد شد. هر گاه خارجی تقبل کند که در مدتی که از طرف اداره صلاحیتدار تعیین می‌شود از ایران خارج بشود آزادانه خارج خواهد شد و الا تحت‌الحفظ اخراج‌می‌شود. مصارف اخراج در مواردی که خارجی باید تحت‌الحفظ اخراج شود از محل عواید مقرره به موجب ماده 14 تادیه خواهد شد.

تاریخچهٔ این ماده

این ماده از ۱۳۱۰/۰۳/۱۸ — تاریخ ثبت در نسخهٔ نسخهٔ فعلی — بدون تغییر در کتابخانه نگهداری می‌شود.

متن این صفحه با دقت در کتابخانه بازخوانی شده اما جانشین روزنامهٔ رسمی نیست؛ برای استناد رسمی به نسخهٔ منتشرشده در روزنامهٔ رسمی کشور و اصل آرای هیئت عمومی دیوان عالی کشور مراجعه کنید.