شنبه ۱۱ مهر ۱۴۰۵

مادهٔ ۹

از قانون ورود و اقامت اتباع خارجی در ایران — نسخهٔ جاری — ۱۳۱۰/۰۳/۱۸

هر خارجی که در خاک ایران اقامت دارد باید از دولت متبوعه خود سندی داشته باشد که هویت و تابعیت او را ثابت نماید. نظمیه محل می‌تواند لدی‌الاقتضا بخارجی که بعللی نتوانسته است سند سابق‌الذکر را تحصیل کند جواز موقتی برای اقامت یا اجازه مخصوص برای خروج از‌ایران بدهد و در این صورت نظمیه محل حق دارد محل توقف موقت خارجی را در ایران یا خط سیر او را معین و محدود کند ممکن است بر اسناد مثبته تابعیت خارجی و همچنین در جواز اقامت موقتی اسامی زوجه و اولاد و احفاد ذکور و اناث خارجی و برادران و خواهران او که بحد بلوغ نرسیده و در تحت کفالت و همراه او هستند نیز ثبت شود.

تاریخچهٔ این ماده

این ماده از ۱۳۱۰/۰۳/۱۸ — تاریخ ثبت در نسخهٔ نسخهٔ فعلی — بدون تغییر در کتابخانه نگهداری می‌شود.

متن این صفحه با دقت در کتابخانه بازخوانی شده اما جانشین روزنامهٔ رسمی نیست؛ برای استناد رسمی به نسخهٔ منتشرشده در روزنامهٔ رسمی کشور و اصل آرای هیئت عمومی دیوان عالی کشور مراجعه کنید.