آن قسمت از اراضی ساحلی که در آنها اقدامات عمرانی انجام نیافته و بصورت طبیعی باقی مانده است با رعایت قانون اراضی مستحدثاث و ساحلی وسیله ادارات ثبت از حریم و اراضی مستحدثه متعلق به دولت و از اراضی دایر و بایر و منابع ملی تفکیک میگردد. مالکین و متقاضیان ثبت یا اشخاصی که این قبیل اراضی رسما بآنها منتقل شده باشد، در صورتیکه ظرف سه سال از تاریخ تصویب این قانون نسبت به عمران و بهره برداری متناسب از آنها اقدام ننمایند، اراضی احیاء نشده آنان بترتیب مذکور در ماده 9 در اختیار وزارت کشاورزی و عمران روستائی قرار میگیرد تا با تصویب هیئت وزیران برای استفاده عمومی اختصاص داده شود. تبصره اجرای این ماده موافق آیین نامه ای خواهد بود که وسیله وزارت کشاورزی و عمران روستائی تهیه و بتصویب هیئت دولت خواهد رسید.
مادهٔ ۱۹
از قانون نحوه و اگذاری و احیاء اراضی در حکومت جمهوری اسلامی ایران — نسخهٔ جاری — ۱۳۵۸/۰۷/۲۴
در فصل ششم : مواد متفرقه (<!-- -->۱۹ تا ۲۶<!-- -->)
تاریخچهٔ این ماده
این ماده از ۱۳۵۸/۰۷/۲۴ — تاریخ ثبت در نسخهٔ نسخهٔ فعلی — بدون تغییر در کتابخانه نگهداری می‌شود.
متن این صفحه با دقت در کتابخانه بازخوانی شده اما جانشین روزنامهٔ رسمی نیست؛ برای استناد رسمی به نسخهٔ منتشرشده در روزنامهٔ رسمی کشور و اصل آرای هیئت عمومی دیوان عالی کشور مراجعه کنید.