عدم بهره برداری متوالی از اراضی دایر بمدت سه سال بدون عذر موجه در حکم اعراض از آن بوده و آن قسمت اراضی که معطل مانده باشد مشمول احکام راجع باراضی بایر خواهد بود .
مادهٔ ۴
از قانون نحوه و اگذاری و احیاء اراضی در حکومت جمهوری اسلامی ایران — نسخهٔ جاری — ۱۳۵۸/۰۷/۲۴
در فصل دوم : اراضی دایر (<!-- -->۲ تا ۴<!-- -->)
تاریخچهٔ این ماده
این ماده از ۱۳۵۸/۰۷/۲۴ — تاریخ ثبت در نسخهٔ نسخهٔ فعلی — بدون تغییر در کتابخانه نگهداری می‌شود.
متن این صفحه با دقت در کتابخانه بازخوانی شده اما جانشین روزنامهٔ رسمی نیست؛ برای استناد رسمی به نسخهٔ منتشرشده در روزنامهٔ رسمی کشور و اصل آرای هیئت عمومی دیوان عالی کشور مراجعه کنید.