با توجه به اینکه سرپرستی و حضانت و نگهداری و پرداخت نفقه یا هزینه زندگی خویشاوندان خصوصا فرزندان بی‌سرپرست یا بی‌بضاعت، خواه صغیر، خواه کبیر، وظیفه هر فرد مسیحی می‌باشد. بنابراین، مصلحت ایجاب می‌نماید که هر فرد مسیحی پروتستان در صورت عقیم بودن یا فوت فرزندانش و استطاعت مالی و احراز شرایط لازم، خویشاوندان طبقه اول و دوم و سوم خود را به فرزندی قبول نماید و فرزندخوانده‌ها را در ردیف وراث طبقه اول خود قرار دهد.
مادهٔ ۱۶۷
از مقررات احوال شخصیه مسیحیان پروتستان ایران — نسخهٔ جاری — ۱۳۸۷/۰۸/۰۲
در کتاب دوم حضانت و سرپرستی فرزندان نسب فرزند خواندگی › باب پنجم فرزندخواندگی (<!-- -->۱۶۶ تا ۱۷۰<!-- -->)
تاریخچهٔ این ماده
این ماده از ۱۳۸۷/۰۸/۰۲ — تاریخ ثبت در نسخهٔ نسخهٔ فعلی — بدون تغییر در کتابخانه نگهداری می‌شود.
متن این صفحه با دقت در کتابخانه بازخوانی شده اما جانشین روزنامهٔ رسمی نیست؛ برای استناد رسمی به نسخهٔ منتشرشده در روزنامهٔ رسمی کشور و اصل آرای هیئت عمومی دیوان عالی کشور مراجعه کنید.