در سایر موارد، از جمله در صورتی که موصی بی‌سواد یا زندانی باشد، موصی می‌تواند وصیت خود را در حضور دو نفر گواه اظهار نماید و یکی از گواهان، اظهارات او را با تعیین تاریخ روز و ماه و سال و محل وقوع وصیت نوشته و موصی و گواهان آن را امضاء نمایند. اگر موصی قادر به امضاء نباشد یا بی‌سواد باشد، نقش انگشت او الصاق می‌گردد و گواهان، این نکته را در صورت‌مجلس وصیت‌نامه قید می‌نمایند.
مادهٔ ۲۴۳
از مقررات احوال شخصیه مسیحیان پروتستان ایران — نسخهٔ جاری — ۱۳۸۷/۰۸/۰۲
در کتاب سوم وصایا › باب دوم موصی موصی‌له وصی موصی‌به وصیت‌نامه (<!-- -->۲۲۹ تا ۲۴۸<!-- -->)
تاریخچهٔ این ماده
این ماده از ۱۳۸۷/۰۸/۰۲ — تاریخ ثبت در نسخهٔ نسخهٔ فعلی — بدون تغییر در کتابخانه نگهداری می‌شود.
متن این صفحه با دقت در کتابخانه بازخوانی شده اما جانشین روزنامهٔ رسمی نیست؛ برای استناد رسمی به نسخهٔ منتشرشده در روزنامهٔ رسمی کشور و اصل آرای هیئت عمومی دیوان عالی کشور مراجعه کنید.