شنبه ۱۱ مهر ۱۴۰۵

مادهٔ ۳

از قانون ساختار نظام جامع رفاه و تامین اجتماعی — نسخهٔ جاری — ۱۳۸۳/۰۳/۲۰

در فصل اول - اهداف، قلمرو و وظایف (<!-- -->۱ تا ۵<!-- -->)

اهداف و وظایف حوزه بیمه‌ای به شرح زیر می‌باشد: الف - گسترش نظام بیمه‌ای و تامین سطح بیمه همگانی برای آحاد جامعه با‌اولویت دادن به بیمه‌های مبتنی بر بازار کار و اشتغال. ب - ایجاد هماهنگی و انسجام بین بخش‌های مختلف بیمه‌های اجتماعی و‌درمانی. ج - اجرای طرح بیمه اجباری مزدبگیران. د - تشکیل صندوقهای بیمه‌ای مورد نیاز ازقبیل بیمه حرف و مشاغل آزاد (‌خویش‌فرمایان و شاغل غیردائم)، بیمه روستائیان و عشایر، بیمه خاص زنان بیوه و‌سالخورده و خودسرپرست و بیمه خاص حمایت از کودکان. ه - گسترش بیمه‌های خاص جبران خسارات ناشی از حوادث طبیعی ازقبیل‌سیل، خشکسالی، زلزله و طوفان. و - پشتیبانی حقوقی از بیمه‌های تکمیلی. ز - نظارت بر عملکرد صندوقهای بیمه‌ای. ح - پیگیری اصلاح اساسنامه‌های شرکتها و صندوقهای بیمه‌ای به نحوی که اصل‌بنگاهداری برای شرکتها و صندوقهای بیمه‌ای لحاظ شود. ط - نظارت بر تعادل منابع و مصارف صندوقها براساس علم محاسبات بیمه‌ای. ی - اطلاع رسانی درخصوص خدمات بیمه‌ای. تبصره 1 - هر صندوق بیمه‌ای می‌تواند در یکی از دو حوزه بیمه اجتماعی و‌درمانی و یا در هر دو فعالیت نماید. تبصره 2 - دولت مکلف است ظرف مدت دو سال از تاریخ ابلاغ این قانون، امکان‌تحت پوشش بیمه قرارگرفتن اقشار مختلف جامعه از جمله روستائیان، عشایر و شاغلین‌فصلی را فراهم نماید. تبصره 3 - تعهدات قبلی سازمانها و صندوقهای بیمه‌گر به افراد تحت پوشش‌مشروط بر آن که فقط در یک سازمان یا صندوق عضویت داشته‌اند کماکان به قوت خود‌باقی است و مازاد بر آن درصورت تامین منابع و بار مالی لازم از سوی این نظام برقرار‌خواهد شد.

تاریخچهٔ این ماده

این ماده از ۱۳۸۳/۰۳/۲۰ — تاریخ ثبت در نسخهٔ نسخهٔ فعلی — بدون تغییر در کتابخانه نگهداری می‌شود.

متن این صفحه با دقت در کتابخانه بازخوانی شده اما جانشین روزنامهٔ رسمی نیست؛ برای استناد رسمی به نسخهٔ منتشرشده در روزنامهٔ رسمی کشور و اصل آرای هیئت عمومی دیوان عالی کشور مراجعه کنید.