مادهٔ ۴۶

الف (منسوخ 1380/05/16)- دولت مکلف است حداکثر تا پایان سال دوم برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران با انجام مطالعات و بررسیهای کارشناسی اقدامات قانونی به منظور هدفمند نمودن پرداخت یارانه کالا های اساسی شامل گندم، برنج، روغن نباتی، قند، شکر، پنیر، شیر، دارو، شیر خشک، کود، بذر، سم، حاملهای انرژی و سایر موارد را انجام دهد، به طوری که از سال سوم برنامه مذکور، نظام پرداخت یارانه با کمیت مشخص در راستای تحقق اهداف ذیل متحول و تغییر یابد: 1 - منطقی کردن مصرف کالا های یارانه ای و جلوگیری از قاچاق این نوع کالا ها. 2 - تشویق و توسعه سرمایه گذاری و حمایت از تولید داخلی کالا های یارانه ای. 3 - کاهش سهم طبقات با درآمد های بالا و افزایش سهم طبقات با درآمد پائین از یارانه ها. 4 - جایگزین نمودن تدریجی طرحهای رفاه اجتماعی به جای پرداخت یارانه. 5 - تامین منابع برای سرمایه گذاری زیر بنائی و محرومیت زدائی کشور و توسعه اشتغال. 6 - توسعه اشتغال مولد با اعطاء وام از محل درآمد های حاصل (‌به صورت وجوه اداره شده) ب (منسوخ 1390/04/08)- سازمان حمایت از مصرف کنندگان و تولید کنندگان موظف است با اعلام وزارت صنعت، معدن و تجارت پس از انجام محاسبات لازم نسبت به برقراری ما به التفاوت در مورد کالا های وارداتی که دارای امتیاز قابل توجه هستند، اقدام نماید و ما به التفاوت ماخوذه را به حساب خزانه واریز نماید دولت می‌تواند معادل صددرصد (100%) وجوه مابه‌التفاوت ماخوذه را بر اساس پیشنهاد وزارت صنعت، معدن و تجارت و تصویب شورای اقتصاد در نظام پرداخت یارانه کالا ها و یا خدماتی که ضرورت استفاده از یارانه را دارند استفاده نماید.